از علي گفتن لذت است و از علي نوشتن عذاب و شكنجه ، آخر چگونه ميتوان آهنگ زيبا و دلنشيني را حفظ نكرد و با دهان صدايش در نياورد و اما چگونه انتظاريست كه آن آهنگ را نوشت بدون دانستن كلمه اي از رقص و آواز ، نميدانم در اين بين علي چه نقشي داشت ! آيا تنها نتي بود با يك صدا و آهنگ ؟ و يا هفت حالت آفرينش صدا را در خود خلاصه ميكرد ؟ آخر علي خود گامي بود به ساز رفتن و گامي بود به گاه رفتن ، آخر علي علي بود
دورس قابيلان حسود و رنگ هر رقصي به صوفي گري هاي عاشقانه ، و ميتراي آفرينش و فارس جنگهاي حق و باطل و سلاف شعر و ادب ، و لاينحلي به شعورمان كه سيرآب هر بودني بود ؛ آخر چگونه ميتوان آدمي را به توصيف نشست كه انسان بود و به صفت تري ، خود را نمناك انسان تر شدن ميكرد و حال مرا اينگونه به دنبال واژه براي بيانش به اينجا ميكشاند كه طعم اين ضعف واژه را به بيانش بچشم
تو اي دوست باور كن قصد كلامم تراشيدن مجسه اي و يا الهه و خدايي نيست ، كه اين كار يكسره بيان ضعف و حراس آدمي از نسبي بودن دنياست ، ولي نميتوان اين واقعيت را نديد گرفت كه علي اجتماعي از خدايان و اسطورگان بود و در اينجا چه زيبا جلوه ميكند بياييم علي را از ديد يك انسان بنگريم و نه از ديد يك مسلمان و يا يك فرشته و هر چيز ديگر ، كه علي چيز و شي اي نبود ، علي اصل بودن انسان بود ، انساني كه تنش را تنها هراس لرزاندن عرش كبريايي به لرزه مي انداخت ؛ نميدانم ، نميدانم چگونه كودكيست كه هشت سالگي بيعت ميكند ، مرد سياست و كار و فيلسوف و سخنور و سخنگويي زبر دست است ، و چگونه جنگجو يست كه بعد از اتمام جنگ به لانه باز ميگردد و شمشير خون آلود به كنجي رها ميكند و قلم بدست ميگيرد و نثر و شعري غني برايمان ميسرايد ، خدايا اين همه ابعاد متضاد چگونه است ؟ آيا اين است تساوي در مصرف ، حتي در مصرف استعدادهاي خود كه تمامشان با هم رشد ميكنند و شكوفه ميدهند ؟
با اين همه او چگونه قدرتيست ؟ كه مطلق نيرو مينمايد ولي شبها سر به حلقوم چاه فرو ميبرد و بدون هيچ قصه و غصه خوردني مدتها به غم خود اشك ميريزد
حال اي ياران من بياييد نغمه اي ديگر به ساز خود بياموزيم و بياييم هشتمين نت را خلق كنيم ، كه بي رنگ و بي بو ولي پر صدا چون روحي بزرگ و ارجمند باشد و به دنبال رد پايي از رود پر تلاطم بودن چون مولوي با هنجره اي يا شمس گويان ، يا علي بگوييم و بگذريم ، كه علي خود گفت بهاي ما چيزي جز بهشت نيست پس بهاي خود به چيزي مفروشيد ؛ پس بياييم يا علي بگوييم و عشقي آغاز كنيم كه ديگر علي نگويد

علي درد شمشير را نفهميد و ما درد علي را