آيا تا به حال به ريتم خسته كننده و يكنواخت زندگي خود گوش سپرده ايم ، شنيده ايم كه چطور افكار و ذهنياتمان هم چون ضربات قلبمان يكنواخت ميطپد ؟ آيا تا به حال رفت و آمدمان را ديده ايم كه چقدر شبيه نفس كشيدنمان يكنواخت و تكراريست ؟
آري اگر بايد زيست و زندگي كرد پس گونه اي خاص و اصلا دگر گونه بايد بود و طوري ديگر زندگي كرد و فقط به شكل ديگران نه زيست و اگر بايد رفت بي معطلي جامه بودن بدر كنيم و خرقه رفتن بر تن از اين درگه به در شويم
ما چنان روزمره گي براي خود خلق كرده ايم كه انگار از روز ازل تين روند بوده و حتي خودمان هم جزئي از اين روزمره گي هستيم ، ولي اين گونه نيست ، عيش و نوش و تفريح و لذت ، پاتوق كردن و لاگيدن و لاسيدن ، همه و همه گاميست در حركت يكنواختمان در اين روزگار گرد و يك شكل ، پس چه زيبا مينمايد كه هرزگاهي دگر گونه زيست كنيم و در نواختن ساز زندگي به گامي ديگر ساز كنيم و هر روز و هر روز به پرده اي زيباتر از پرده گذشته و رندانه تر بلبل و قمري به خراسان و عراق ، چغانه نوا زنان ياقوت نوروز خرم عشاق را بنوازيم